Udało mi się wreszcie wyzdrowieć po wariackiej epidemii grypy. Najbardziej mnie boli, że przeszło 48 godzin poświęciłam na spanie, ponieważ nie byłam w stanie robić nic innego. Nawet nie miałam siły spożytkować tego czasu konstruktywnie. Zdołałam zapuścić zarówno siebie jak i pokój, więc teraz wszystko doprowadzam do porządku.

Dostałam niedawno kartę bankomatową (życzenie mamy) i straciłam radość z zakupów. Za każdym razem, gdy płacę, stresuję się, że zapomniałam PIN albo coś namieszam w tym małym urządzeniu. No i nie mam przy sobie drobnych, więc nie mogę kupować dupereli. Wczorajsza wycieczka do galerii (na wybłaganej, chorobowej przepustce) skończyła się frustracją, że nie mogę kupić tego i tamtego, bo minimalna kwota zapłaty kartą to tralalala. Grrr... Zmuszają mnie do wydawania dużych kwot.

A w Empiku nie ma żadnej fajnej książki (przynajmniej niczego nie dostrzegły moje sokole oczęta). I nigdzie nie mogę znaleźć jakiś fajnych breloczków do telefonu. Zresztą nawet jak znajdę, to pewnie nie będę mogła zapłacić kartą, a z bankomatu nie wypłacę mniej niż 50zł (i po co mi aż tyle na breloczek?!).

Enywej zaraz biorę się do roboty, bo sprzątanko czeka, a na powrót brata z sanatorium musi być czysto, żeby go wpędzić w poczucie winy, że to on tak bajzli, gdy jesteśmy razem. Swoją drogą mógłby już wrócić, bo nie ma się kim wyręczyć. I nie ma z kim podyskutować na życiowe tematy o grach komputerowych.

---
klub, w którym jestem